Παρασκευή, 29 Φεβρουαρίου 2008

Auf der anderen Seite


Σκηνοθεσία: Fatih Akin
Παραγωγής: Germany / Turkey / 2007
Διάρκεια: 122'

Ο Fatih Akin για άλλη μια φορά, μένοντας πιστός στην Τουρκική παράδοση και ενισχύοντας την θεματικά με τον προσφιλή του Γερμανικό τρόπο ζωής, και κατ' επέκταση με τον δυτικό, φτιάχνει μια βαθιά συγκινησιακή ταινία!

Ο θάνατος, ο έρωτας και η μοίρα είναι οι υποκινητές του δράματος. Η Γιετέρ είναι μια Τουρκάλα που εργάζεται ως ιερόδουλη στη Γερμανία. Μοναδικός της στόχος να εξασφαλίσει μια πιο αξιοπρεπή ζωή για την κόρη της, Αϊτέν, που ζει στην Τουρκία. Ο Αλί ένας ηλικιωμένος που δεν μπορεί να αποδεχτεί το πλήρωμα του χρόνου. Και με το χρήμα εξαγοράζει την φυσική υπόσταση της Γιετέρ. Σε μια στιγμή ζήλιας, οξυθυμίας και αδυναμίας, απ' τις πολλές που έχει ο Αλί, παίρνει την ζωή απ' την Γιετέρ. Ο γιος του Αλί, Ναζάτ, που έχει συγκινηθεί απ' την προσπάθεια της μητέρας, νιώθει κάτι περισσότερο από χρέος για να συνεχίσει τους κόπους της. Μόνο που η Αϊτέν δεν είναι το φιλήσυχο κορίτσι που νόμιζε η μητέρα της. Είναι μια ακτιβίστρια, αντιστασιακή προς την καταπατητική κρατική Τουρκική πολιτική. Οι περιπέτειες της την φέρνουν αρχικά στην Γερμανία, όπου ερωτεύεται μια Γερμανίδα φοιτήτρια, τη Λοτέ, και στη συνέχεια κρατούμενη στη γεννέτηρα της. Η Λοτέ θα δώσει την ζωή της για να την βοηθήσει, παρά τις αντίθετες βουλήσεις της προστατευτικής μητέρας της. Όλη αυτή η δράση της Αϊτέν την κάνει εξαιρετικά δυσεύρετη στον Ναζάτ.

Η μοίρα είναι όμως η μόνη που μπορεί να αποφασίσει για το πως θα μεταχειριστεί τους ανθρώπους. Και η ευθύνη ανήκει εξ ολοκλήρου στις συμπτώσεις, αν θα αποκαλυπτεί στον καθένα η αλήθεια που ζητάει. Οι συμπτώσεις είναι εκεί, σχεδόν ειρωνικά βαλμένες. Συνδέουν τα άτομα, αλλά όχι άμεσα. Μόνο έμμεσα... Στερώντας τους το ποθητό. Καθώς οι ήρωες συνδέονται μεταξύ τους χωρίς να το ξέρουν. Και αν η ξεδιάλυνση του παζλ είναι τόσο κοντά, είναι ταυτόχρονα και τόσο μακριά. Και έτσι το παζλ ποτέ δεν θα συγκροτήσει τα κομμάτια του. Η αλήθεια ποτέ δεν θα αποκαλυφτεί. Γιατί ίσως ποτέ δεν βρισκόμαστε απέναντι σε αυτό που επιθυμούμε, με τον άμεσο τρόπο.

Όμως ο Φατιχ παραγκωνίζει αυτή την αλήθεια, την γεγονοτολογική, για μια άλλη πιο βαριά. Την αλήθεια που κάθε άτομο έχει μέσα του. Η οποία είναι όλος ο συναισθηματικός του κόσμος. Και την μεταβιβάζει στον θεατή με τον πλέον συγκινησιακό τρόπο. Άλλωστε τι σημασία έχει αν γίνονται κάπου πόλεμοι, αν χάνονται άνθρωποι, αν κυριαρχεί η αδικία, αν κάποια χώρα ανήκει στην Ευρωπαϊκή ένωση ή όχι; Τι σημασία θα είχαν αν κανείς δεν νοιαζόταν για αυτά; Όλα αυτά και πολλά άλλα, είναι απλά τα ερεθίσματα. Τα ερεθίσματα προς επεξεργασία των ανθρώπων, μέσω των οποίων αποκτά ύπαρξη η κάθε ατομικότητα. Με τον αφανή εσωτερικό τρόπο του κάθε ανθρώπου. Και είμαστε εμείς τελικά που δίνουμε το νόημα στα γεγονότα! Και όσο πιο κοντά 'ρθούμε με αυτή την δικιά μας εσωτερικότητα, τόσο πιο κοντά βρισκόμαστε στην εσωτερική ολοκλήρωση... Αυτή την ολοκλήρωση, αυτή την κάθαρση που σταδιακά αποκαλύπτει ο Τούρκος στους θεατές, την φυλάει και για τους ήρωες του. Όπου όλη η δραματουργία κλείνει με τους ήρωες να απαλλάσσονται απ' τους ψυχοφθόρους περιορισμούς και αναζητήσεις. Και μέσα από την αναζήτηση της ταυτότητας να αγγίζουν, να γνωρίζουν το εγώ τους, μακριά απ' τα γεγονότα, μα μέσα απ’ τα συναισθήματα. Φτάνοντας ο καθένας στην κάθαρση, παρά το βάρος όσων έχουν προηγηθεί..

Ο θεατής παρακολουθεί μια πολύ δυνατή δραματουργικά ταινία. Ταινία που στεγάζει τόσο την Τούρκικη λυρική παράδοση με αυτή του "ρεαλιστικού" Δυτικού τρόπου. Και επειδή άλλη είναι η ζωή και άλλο είναι το σινεμά, ο θεατής είναι ο προνομιούχος πάνω σε αυτή του σινεμά. Γιατί είναι αυτός που θα δει τα πάντα, θα δει όλα όσα η μοίρα κρύβει στον άνθρωπο... Με την σύμπτωση ακατανόητη και αφανή προς τους ενδιαφερόμενους να κινεί ευχάριστα και να μπλέκει το στιβαρό σενάριο που βραβεύτηκε στις Κάννες. Και θα τα δει όλα με μια χρυσοκέντητη κινηματογραφική υφή, που μετά το μπρουτάλ πρώτο 40λεπτο απογειώνεται χάρις όλα τα χρησιμοποιηθέντα αισθητικά μέσα(φωτογραφία, μουσική, σκηνοθεσία, θεματική).

Τελικά τι είναι η Άκρη του Ουρανού; Η άκρη του ουρανού είναι το σημείο που θα φτάσουν τα μάτια σου αν απαλλαγείς απ' όλα αυτά τα μικρά που παρεμβάλλονται. Στην άκρη του ουρανού τίποτα δεν θα υπάρχει να πιάσεις, μόνο απέραντο γαλάζιο. Μα με ένα μυστήριο τρόπο θα είναι όλα εκεί... Θα είναι όσα σε σημάδεψαν, θα είναι όσα πιστεύεις, θα είναι όσα θέλεις να δεις. Θα είναι όλος ο εσωτερικός σου κόσμος ασθμάζοντας υπό τον φόβο της ολικής παράδοσης. Γιατί όταν φτάσεις στην άκρη του ουρανού, ούτε ο θάνατος μπορεί να σε χωρίσει από αυτό που βαθύτερα είσαι, από αυτό που επιθυμείς...
Βαθμολογία 8,5/10

5 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Από τις καλύτερες ταινίες που έχω δει αυτή τη σεζόν. Γιατί τόσος ντόρος όμς για το αν ο σκηνοθέτης υποστηρίζει την ένταξη της Τουρκίας στην ΕΕ; είναι τόσο σημαντικό για την ταινία;

kioy είπε...

Θα συμφωνήσω μαζί σου...
Για μένα δεν έχει αυτούσια ουσία για την ταινία. Όπως και η εντυπωσή μου είναι πως ο Akin δεν ενδιαφέρται για τα γεγονότα, άλλωστε δεν εμμένει σε αυτά. Γενικά αν εξετάσουμε τα γεγονότα βλέπουμε πως ο Τούρκος τους φέρεται με μια απάθεια! Τόσο και στους 2 θανάτους οι σκηνές δεν είναι ούτε υπερσκηνοθετημένες ούτε χαρακτηρίζονται από την νατουραλιστική περιγραφικότητα τους. Το ίδιο και οι διαδηλώσεις κλπ. Αλλά όλα τα γεγονότα είναι σημαντικά για το πως επενεργούν στον ψυχισμό των ηρώων της ταινίας και πως αυτά υπό το όνομα της μοίρας τους ενώνουν ή τους χωρίζουν. Έτσι και η ένταξη της χώρας στην Ε.Ε. είναι το αίτιο απ' το οποίο παρακολουθούμε ευρύτερα τις στάσεις της Αϊτέν και της μητέρας της Λοττέ. Στάσεις που συμβάλλουν και αυτές στις αρχικά εχθρικές στάσεις τους! Εγώ έτσι το πήρα!

ναυτίλος είπε...

Μόλις γύρισα από το σινεμά ...εξαιρετική ταινία ,σπουδαίος δημιουργός ...δεν ήθελα να ξεκολλήσω απ' το κάθισμά μου .Κοιτούσα κι εγώ την άκρη του ουρανού μαζί με τον Αξού .
Πόση ανθρωπιά έκρυβε αυτή η ταινία.Θαυμάσια κι η κριτική σου.

kioy είπε...

Πόσο θα ήθελα να δω αυτή σου την έκφραση συνσινεθεατή μου! Και μετά να την κολλήσω με εκατονταδες άλλες, μέσα σε αυτές και την δική μου, και να γράψω μια έκθεση για την ζεστασία που μπορεί να φέρει στην καρδιά του ανθρώπου μια ταινία, ένα κομψοτέχνημα.
Σε ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια, νομίζω πως πλέον μόνο η διάρκεια είναι αυτή που λείπει για να καθιερώσει τον Fatih Akin σε έναν από τους σπουδαιότατους δημιουργούς των καιρών μας...

Ανώνυμος είπε...

Ich meine, dass Sie den Fehler zulassen. Schreiben Sie mir in PM, wir werden reden. levitra online apotheke viagra ohne rezept aus deutschland [url=http//t7-isis.org]cialis 20mg preisvergleich[/url]