Σάββατο, 2 Ιουνίου 2018

Drowning by Numbers (Peter Greenaway)


Θα παίξουμε ένα παιχνίδι. Αυτή η τράπουλα έχει 100 φύλλα. Από το 1-99 θα έχω γράψει τη λέξη ευνουχισμός, και στο εκατοστό φύλλο τη λέξη ευτυχία. Ξέρω ότι φτάνεις πάντα μέχρι το τέλος. Κι έτσι θα διαλέξεις το 100. Όμως θα σου πω ένα μυστικό, επειδή το 1 επαναλαμβάνεται στο 101, κι ούτω καθ' εξής, δεν είσαι εσύ αυτός που θα διαλέξει το τέλος.

Τετάρτη, 2 Μαΐου 2018

Pastoral: To Die in the Country (Shuji Terayama)


Ονειρεύτηκα ότι ήμουν μικρό παιδί. Κι ότι τα φυλούσα σ' ένα νεκροταφείο. Κάθε λίγο φώναζα, ρωτούσα, "έτοιμοι;". Κι όταν τ' άλλα παιδιά μου απαντούσαν, τότε έλυνα τα μάτια μου και πήγαινα να τα γυρέψω. Μα πίσω από τους τάφους τα παιδιά μεταμορφώνονταν σε νεκρούς-μεγάλους.
Έτριβα τα μάτια μου για να τους προσέξω πιο καλά. Παρατηρούσα ότι αυτοί οι νεκροί δεν είχαν αλλάξει καθόλου. Είχαν παραμείνει ακριβώς όπως ήταν τη στιγμή που είχαν πεθάνει. Κανένα σημάδι γήρανσης, κάνενα σημάδι χρόνου. Τότε σκέφτηκα πως υπάρχει ένας κόσμος, όπου δεν έχεις παρελθόν, όπου δεν έχεις μέλλον, και που για να ζήσεις το παρόν σου καλύτερα αρκεί να πεθάνεις στη "σωστή" ώρα.
*
στα δεκατά έκτα γεννέθλια σου θα σου πάρω το πρώτο σου τραίνο
μα είσαι ήδη ογδόντα τρία και το 16 αργεί

θυμάμαι στα είκοσί σου αγόρασες ένα ρολόι
θα μπορούσα να μιμηθώ καλά τα τραίνα
μα όχι την ιδιοτροπία του ρολογιού


ανήκω πάντα στις αναμνήσεις μου
γιατί εκείνες ξεγελάνε τον χρόνο
*
μητέρα μου
τώρα που πέθανες
πώς θα σε σκοτώνω
στ' όνειρό μου

Σάββατο, 7 Απριλίου 2018

Mister Lonely (Harmony Korine)

 
Να περιποιείσαι έναν κήπο χωρίς αυτός να σου προσφέρει ούτε έναν καρπό, ούτε ένα λουλούδι. Να ο θρίαμβος της ευτυχίας!

Έχω επίγνωση της ασχήμιας μου σε τέτοιο βαθμό, που όταν κάποιος μου λέει κάτι για να με κολακέψει, στην καρδιά μου αισθάνομαι πως με παρηγορεί, κάτι που είναι σκληρότερο και από την ίδια την ασχήμια.

Αυτοί που αγαπούν τα παιδιά δεν αγαπούν τα όνειρά τους.
ΚΑΙ
Αυτοί που αγαπούν τα όνειρά τους, αγαπούν τα παιδιά.

Έκανα το πιάνο σου να τραγουδήσει κι εσύ μ' αρνήθηκες.

Στη στολή του μελισσοκόμου χωράνε όλα εκτός από λίγο μέλι.

Αυτό το μιούζικαλ μου σπάει την καρδιά. Κάντε το να το βουλώσει.

Πρέπει να κάνω τα γόνατά μου να μοιάζουν με γόνατα που προσευχήθηκαν ή που αγαπήθηκαν. Μ' αυτή τη σκέψη σε διαχωρίζω μες το στόμα μου από τη θάλασσα.

Επειδή το λαρύγγι του προβάτου μοιάζει με σκανδάλη πεθαίνουμε πιο εύκολα απ' ότι ζούμε.

Ο κύριος μοναχικός δεν είναι μόνος του απόψε. Πράγμα που τον κάνει πιο πολύ μόνο.

Εγώ θα πετάω κι αυτοί θα νομίζουν πως πέφτω. Σημασία έχει ν΄αγαπάς.

Μουλιάζω τα πόδια μου σε πλαστική λεκάνη για να διαλύω κάθε υπόνοια επιτυχίας.

Ο κόσμος περπατάει σε ζεύγη:
Για καθέναν που μπορεί, υπάρχουν δύο που δεν μπορούν.
Για καθέναν που φιλιέται, υπάρχουν δύο που τους φτύνουν.
Για καθέναν που μεθάει, υπάρχουν δύο που γελάνε.
Άραγε αυτό εννοούν όταν λένε δύο μαζί καλύτερα από έναν;