Πέμπτη, 30 Δεκεμβρίου 2010

Casus Belli


Σκηνοθεσία: Γιώργος Ζώης
Παραγωγής: Greece / 2010

Διάρκεια: 11'


"Είμαστε όλοι σκλάβοι των εξωτερικών συνθηκών: μια ηλιόλουστη μέρα μας φέρνει μια απέραντη εξοχή μέσα στο καφενείο ενός σοκακιού. Μια σκιά που περνάει στην εξοχή μας κάνει να μαζευόμαστε προς τα μέσα μας και να καταφεύγουμε κακήν κακώς στο χωρίς πόρτες σπίτι του εαυτού μας. Ο ερχομός της νύχτας, ενώ είμαστε ακόμα δοσμένοι στις ασχολίες της μέρας, ξεδιπλώνει, σαν μια βεντάλια που ανοίγει αργά, τη βαθιά μας συνείδηση ότι πρέπει να ξεκουραστούμε.", λέει ο Πεσσόα. Και κάπως ανάλογα ο Ζώης, παρουσιάζει τον άνθρωπο: ένα φερέφωνο του χώρου του, που του λείπει η συνείδηση.


Ο άνθρωπος αποδίδει στην οντότητά του, όσον αφορά τη γραμματική της ζωής, το χρησμό του υποκειμένου. Πιστεύει πως είναι ελεύθερος να δρα και να πράττει αυτόνομα και ανεξάρτητα. Σταδιακά, οδηγείται στην αυταπάτη της ατομικότητας και την ψευδαίσθηση της προσωπικότητας του εαυτού. Στην πραγματικότητα όμως, ο άνθρωπος γράφεται απ' όσα νομίζει ότι γράφει. Όλα έχουν προδιαγραφεί σ' αυτόν. Έχουν εντυπωθεί. Αυτός, ο άνθρωπος, άθελα του απαγγέλλει απλά ένα κείμενο από ψηφίδες ερεθισμών και βιωμάτων. Στην ευνοϊκή περίπτωση, μπορείς απλά να συνθέσεις τα προδιαγεγραμμένα. Στην ευνοϊκότερη να τα συνθέσεις οδηγούμενος οριακά -και τυχαία- σε μια νέα πρόταση. Η έννοια του υποκειμένου δεν υπάρχει. Το α' πρόσωπο του εαυτού υποχωρεί. Η μάσκα του χώρου κολλάει στα ζυγωματικά. Η ανθρώπινη ύπαρξη κληρονομεί τις ιδιότητες του χώρου, του εκάστοτε χώρου. Το πρόσωπο ένας εύπλαστος πηλός στα δάχτυλα των εξωτερικών συνθηκών. Ο άνθρωπος δεν είναι παρά ένα αντικείμενο.

Δεν είμαστε παρά ο χώρος που μας περιβάλλει. Με δύο λέξεις: Casus Belli.

5 σχόλια:

ΤΡΕΧΑΛΑΚΗΣ είπε...

καλη και δημιουργικη χρονια!

Ανώνυμος είπε...

δηλαδή? μας ορίζουν ολα τα αλλα πράγματα και δεν ορίζουμε εμεί οι ιδιοι τίποτα για τον εαυτό μας??


Καλη χρονιά κίου χαμένε και ας εχεις χαθεί! να περνας καλα!

Koan

kioy είπε...

@ΤΡΕΧΑΛΑΚΗΣ
Ανταποδίδω φίλε...

Με υγεία και φαντασία στα πιο απίθανα μονοπάτια!

@koan
Χμ, αν με ρωτάς ψάχνοντας μια απάντηση, μ΄λλον δε θα την πάρεις. Ένα κείμενο στοχάζεται στιγμιαία με υλικό όσα το έθεσαν σε κίνηση από μια ταινία... Οι γραφές οφείλουν να μην είναι απόλυτες, κι οι ανγνώσεις επίσης...

Καλή χρονιά! Κι εσύ να περνάς καλά. Στα υπόλοιπα κάτι χάνω...

Αερικό... είπε...

Καλή χρονιά... πόοοσο καιρό έχουμε να "συνομιλήσουμε"!

μου άρεσε πολύ η σύλληψη για αυτή την ταινία!

kioy είπε...

@Αερικό,

Καλή χρονιά,
μμμ, ήθελα πολύ καιρό να σου στείλω κάποιο mail...
Αλλά όλο έπεφτα σε κάποιον τοίχο αόριστο, που 'λεγε όχι....

Είναι ενδιαφέρον αυτό το κινηματογράφημα, σαν ιδέα σίγουρα... Και απ' ότι ε΄δια φέτος στη Δράμα, έχουμε ανάγκη τέτοιες ταινίες...