Παρασκευή, 9 Σεπτεμβρίου 2011

824

Σκηνοθεσία: Αδριανός Χαλίλ
Παραγωγής: Ελλάδα / 2009

Διάρκεια: 17'


Αυτός είναι παντρεμένος. Αλλά δεν αρκεί. Έχει παθολογική εμμονή για επαφή. Ένας εφαψίας. Αγαπημένο πεδίο δράσης: αστικές συγκοινωνίες. Εκεί, αρέσκεται να αυνανίζεται δημοσίως στη θέα γυναικών. Όσον αφορά αυτόν, τα πράγματα είναι συγκεκριμένα. Οι άλλοι ποιοι είναι;

O Αδριανός Χαλίλ τοποθετώντας στο πρώτο επίπεδο αυτό που εύκολα θα χαρακτήριζες ως αποτρόπαιο, ξεδιπλώνει με τρόπο ευφυή και χειρουργικό, το φόντο μιας αποτρόπαιης πόλης. Μιας πόλης κενής, εχθρικής, μίζερης. Εσωτερικά διεστραμμένης.

Γυρνώντας την ταινία με το 824, ή κάνοντας οποιαδήποτε αστική διαδρομή, δεν απαιτείται τίποτα περισσότερο από θάρρος, για να συνειδητοποιήσεις πως πίσω από μια απεχθή έκφραση -κατά την κοινότητα ασυγχώρητη έκφραση- κρύβονται οι ακόμα πιο απεχθείς κι αποτρόπαιες καταστάσεις-συνθήκες που την γεννούν.


Υπάρχει μια δομική διαστροφή μέσα στις κοινωνίες των ανθρώπων. Κι αυτή υπακούει στον ανάποδο καθορισμό της σχέσης αιτίου-αιτιατού, πράξης-αποτελέσματος. Γιατί ο άνθρωπος ζώντας μέσα σ' ένα οργανωμένο περιβάλλον, μέσα σ' ένα καθορισμένο πλαίσιο, αρχίζει και αναπτύσσει συγκεκριμένους τρόπους οπτικής, ηθικά στεγανά, αποδεκτούς ορισμούς, και άλλα πρίσματα μέσα από τα οποία κοιτάει την πραγματικότητα. Με αποτέλεσμα η πραγματικότητα που βλέπει να είναι μια άλλη.

Αλλά ας πάρουμε τον ανάποδο αυτό καθορισμό της σχέσης αιτίου-αιτιατού με καρδιά το φιλμικό περιβάλλον του 824. Για τον μέσο ήρωα της ταινίας, πιθανόν και τον μέσο θεατή, ο εφαψίας πρωταγωνιστής είναι ένα τέρας, ένα σκουπίδι, ένας ποταπός, καθώς και όποια άλλα χαρακτηριστικά μπορεί να του αποδώσει η ηθική του. Δηλαδή, η έκφραση του αυνανισμού γίνεται το αίτιο, για να χαρακτηριστεί ο ήρωας αιτιατά με τον έναν ή τον άλλον τρόπο. Στην πραγματικότητά όμως, ο αυνανισμός δεν είναι παρά μόνο αυνανισμός. Μια πράξη. Είναι μια έκφραση, είναι το αποτέλεσμα, δεν είναι το αίτιο, αλλά το αιτιατό μιας ευρύτερης κατάστασης/συνθήκης που τον γεννά. Αυτή την συνθήκη κοιτά ο Αδριανός Χαλίλ μέσα στα μάτια της πόλης. Μέσα στα ζωτικά της όργανα. Και την αποτυπώνει μέσα από τη λεκτική αθυροστομία των περιφερειακών ηρώων, μέσα από την οργή τους, μέσα από την αδιαφορία τους, μέσα στο τουπέ τους, μέσα από την αποστροφή τους για ό,τι ξένο.

Γιατί η Αθήνα στο 824 είναι η πόλη που αποξενώνει. Μια πόλη που αρέσκεται να είναι βίαιη. Μια πόλη που εξακοντίζει και εξορίζει ότι εκτείνεται έξω από την ηθική της και τους αποδεκτούς τρόπους της. Μια πόλη που αδιαφορεί.

Κι όμως ο εφαψίας πρωταγωνιστής, δεν είναι εγκληματίας. Ο εφαψίας πρωταγωνιστής, όπως και κάθε αποτρόπαιο, όπως και κάθε αρεστό, όπως ό,τι μέσα στην πόλη, αποτελεί μόνο μία όψη στον πολύμορφο αστικό καθρέφτη της. Για να επουλωθείς από τις όψεις που αποστρέφεσαι, δεν είναι το μίσος η καλύτερη οδός, αλλά η συμφιλίωση.

3 σχόλια:

fidelio είπε...

Καλημέρα.

Οφείλω να πω ότι τα κείμενα που γράφεις είναι καλύτερα των ταινιών στις οποίες αναφέρονται.

Την συγκεκριμένη μικρού μήκους δεν την έχω δει. Μπορούμε να την βρόυμε ή να την δούμε καπου; Σε καποιο φεστιβαλ; (αν και βλεπω οτι ειναι παραγωγη 2009 ,οπότε μαλλον δυσκολο εν έτει 2011). ή κάπου αλλου;

fidelio είπε...

"Οφείλω να πω ότι τα κείμενα που γράφεις είναι καλύτερα των ταινιών στις οποίες αναφέρονται. " μερικές φορές όχι πάντα. Δεν εννοώ ότι οι ταινίες είναι μάπα.

Φιλοφρόνηση ήταν αυτό. το έσωσα; πφ...

kioy είπε...

Καλησπέρα fidelio

Όπως λες, δια στόματος cocteau, στο νεοσύστατο blog σου -που πολύ χάρηκα για αυτό- "Αυτό που εγώ ή οποιοσδήποτε άλλος μπορεί να πει για μια ταινία, θα είναι μόνο ένα κείμενο γραμμένο μετά τις εικόνες, μετά το γεγονός"

Το ότι γράφω για μια ταινία δε σημαίνει πιάνω τις σκηνές της, μεταφέρω το χρώμα της, τον ρυθμό της. Μεταδίδω το σχήμα της κλπ. Σημαίνει μεταφέρω τον παλμό της εντός μου.

Δεν ξέρω αν τα κείμενα είναι καλύτερα ή όχι. Πως θα μπορούσε; Ένα κείμενο είναι ένα κείμενο. Μια ταινία μια ταινία. Άλλα αλφάβητα. Ασύγκριτα. Και τα δύο αποδίδουν μια εσωτερικη περιοχή, διαφορετική, με άλλο τρόπο.. Και όταν γράφω για μια ταινία, με τον έναν ή τον άλλο τρόπο, νιώθω την οδύνη της ευτυχίας απ' τη φωτιά που με έλιωσε εντός μου..

Η ταινία εδώ:
http://www.bigbang.gr/movie.asp?id=519

(αλλά θέλει εγγραφή πρώτα νομίζω)


Καλή σου νύχτα!